Skycaptain Marz - the only way is up!

Hoognodig

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sat, 21 Nov 2009 14:42:00 +0000

In het najaar heb ik de onfeilbare gave om vluchten te plannen tijdens slecht weer.

Dat weet ik natuurlijk niet van te voren, maar ik plan dan vluchten en op de dag van komt het met bakken uit de hemel (slecht zicht), stormt het (over de limieten) of hangen de wolken op 400 voet.

Dat is dus de reden dat het even stil is geweest hier (ruim 4 weken); wel gepland (genoeg), maar niet gevlogen.

Dus was het hoognodig tijd voor een vluchtje. Vrijdag moest ik er weer één afzeggen (toppie dat koufront...) maar voor gisteren zag het er echt wel goed uit. Dus op aanraden van mijn echtgenoot (ik was denk ik niet te genieten) de PH-HLD geboekt voor een uurtje in de ochtend.

Gewoon even lekker Hotel eruit, stukje om de CTR heen en Romeo er weer in. De HLD had ik nog niet eerder gevlogen, wel zijn broertje/zusje, de PH-ANH.

De vlucht was verder uneventful, geen bijzonderheden dus.

Of eigenlijk wel toch wel, helemaal aan het begin. Toen we vertrokken taxiede voor ons de kist van de parachutisten club, een turboprop. Bij Victor2 stond deze on hold voor vertrek. Ik zette de Cessna er schuin achter voor de runup check, maar wel met meer ruimte ertussen dan ik normaal doe.

Toen we net stonden begon onze kist behoorlijk heen en weer te deinen onder invloed van de propwash van de turboprop. Daar reageert zo'n hoogdekker toch wel heftig op. Bianc vond het zelfs wat eng. Dus ik draaide de kist recht achter de turboprop, daarmee werd het wat minder. Gelukkig vertrokken ze gauw en werd het weer rustig.

Ik kan me nu goed voorstellen dat een Cessna op zijn dak kan waaien bij storm als 'ie niet vast staat...anyway, lesson learned!

Tijdens de vlucht heeft Bianc wat gefilmd en geshoot, waarvan acte.

See ya!

Visited Fields

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Tue, 27 Oct 2009 10:49:00 +0000

Op deze google map staan de velden waar ik al 'ns vliegend ben geweest. Klik op de blauwe bolletjes voor de naam van het vliegveld (en ICAO code).
Klik op de link onder het plaatje om de kaart groter te maken...

Visited fields weergeven op een grotere kaart

De plas over (van Calais naar Dover)

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sun, 18 Oct 2009 18:19:00 +0000

(Waarschuwing: lang verhaal, doorgaan op eigen risico) ;-)

Een paar weken geleden kreeg ik een mailtje van Mark. Tijdens mijn PPL theorie opleiding hebben we wat theorie cursussen tegelijk gedaan. Hij stelde voor om met de lichting recent gebrevetteerden een leuke buitenland vlucht te gaan maken. De afgelopen jaren zijn op die manier binnen VCR wel meer clubs ontstaan. Het leuke daarvan is dat de ervaring ongeveer gelijk is en dat iedereen nog wel overal naartoe wil, zeker bestemmingen in het buitenland.

Zijn plan was om de plas over te gaan naar Engeland. Top idee natuurijk, want de leerlingendag tijdens de opleiding was enorm goed bevallen, dus waarom ook niet zoiets doen als je je brevet hebt?

Na een rondje mailen bleven er 8 man over. Mark, Amit, Oscar, Coen, Max, Wieke, Evert et moi.

De route zou worden: EHRD > EBOS > EGMD > EBKT > EHRD. Of in gewone mensentaal; van Rotterdam naar Oostende (Belgie), daarna Lydd (Engeland) en via Kortrijk (Belgie) en weer terug naar Rotterdam. 4 legs, zodat elke piloot een leg kon vliegen. Datum van de vlucht; 17 okt.

Een weekje voor de vlucht hadden we op de club afgesproken om te bepalen hoe we precies zouden vliegen qua route en wie welke legs zou vliegen. Dat laatste gebeurde via loting. Ik mocht de eerste leg Roterdam > Oostende vliegen.

Afgelopen zaterdag was het dan zover, de vlieg dag. De PH-SVQ en de PH-VSY stonden gereserveerd. We hadden om acht uur op de club afgesproken, iedereen was er ook rond die tijd. Behalve Evert, die had gemaild een bijholte ontsteking te hebben opgelopen. Grounded dus.

Het weer leek prima vliegbaar, maar Oostende had te kampen met veel wind. Richting 020, 20 knopen, gusting 30. Mmm, met een baan 08 een tikkie te veel van het goede.

Na kort overleg besloten we de route om te gooien, dus ik zou naar Kortrijk vliegen ipv Oostende, want Kortrijk was prima te doen qua wind. Dus moest iedereen in de pen klimmen om de navigatie plannen opnieuw uit te rekenen.

Met een half uurtje waren we dan zover en om 09:00 vertrokken we richting vliegmachines.

Ik zat met Oscar, Amit en Wieke in de SVQ, Wieke zou de radio doen tijdens de eerste leg. We hoefden niet te tanken, we konden meteen vertrekken.

De mannen met de VSY moesten wel tanken, maar die moesten nog 20 minuten wachten totdat het tankstation beschikbaar was. Terwijl wij vertrokken van baan 06 richting Hotel zagen we nog weinig beweging in de VSY.

Na Hotel vlogen we naar het baken HSD (Hotel Sierra Delta) middels VOR. Daarna werd het Belgische VOR baken COA (Costa) ingesteld en we staken de FIR (grens) over. Bye bye Nederland, Hello Brussels info.

Vanaf Costa vlogen we met een directe koers naar Kortrijk. Ik had daar baan 06 verwacht gezien de wind, dus had ik punt November als laatste waypoint opgenomen in mijn nav plan. Maar toen we ons aanmeldden bij Kortrijk Radio hoorden we dat baan 24 in gebruik was met een left hand circuit. Ok dan, andere richting dus. Er stond dan ook nauwelijks wind daar, terwijl het 15 minuten vliegen verder bij Oostende stormde. Bizar (of 'straf' zoals de Vlamingen zeggen).

Gauw even de kaart erbij. Right, op 1500 voet het veld over, keren bij Sierra, en dan via die kant het circuit in. Zo gezegd zo gedaan, en 10 minuten later stonden we na een zachte landing op het asfalt van Kortijk Airport.

Al die tijd hadden we de VSY niet gehoord op de frequenties, dus we waren benieuwd hoever zij waren...

Oscar kreeg Max aan de lijn. Ze waren eerst naar Midden Zeeland gevlogen om daar te tanken. Maar ze moesten dus nog vertrekken naar Kortrijk. Het duurde dan ook nog wel een uurtje voordat ze er waren.

De volgende leg was naar EGMD, ofwel Lydd in Engeland. Daarmee zouden we eerst door het Belgische luchtruim, daarna het Franse en als laatste het Engelse luchtruim gaan. Oscar vloog deze leg, ik deed de radio.

Bij start-up mopperde de meneer in de toren dat we geen vliegplan hadden voor Lydd. Maar die had Oscar een uur daarvoor al doorgebeld, moest er dus zijn. Net toen we wilden gaan bellen riep de meneer 'disregard', hij was er dus toch (stond denk ik al 45 minuten voor z'n neus). Hij gooide gelijk ook maar even de baan om, waardoor we een heel eind naar de holding 06 moesten taxiëen. Ach ja, Belgie.. :)

Direct na takeoff via Whiskey afscheid genomen van Kortrijk en aangemeld bij Brussels info, waar we een squawk code kregen voor de transponder. Niet lang daarna naderden we de FIR met Frankrijk, dus over naar Lille info. Dit was mijn eerste kennismaking met Franse luchtverkeersleiders. Ehm, 'apart' zal ik het maar noemen. Veel Frans geklets in de lucht en het Engels is ook meer FRengels. Goed luisteren en nog niet verstaan wat ze zeggen. Maar uiteindelijk snapten we de bedoeling.

We vlogen via Calais en daar liggen een paar verplichte meldpunten omheen. De CTR van Calais gaat tot 1500 voet, we vlogen op 2200. Bij het eerste meldpunt Sierra aangekomen meldde ik dit bij Lille info, waar het enorm druk was op de frequentie. Roger was het antwoord.

Halverwege de CTR werden we overgezet naar Calais tower. Die begeleidde ons terwijl we de voorbij kust vlogen, het kanaal over.

We moesten 'mid channel' oproepen en toen we dat deden werden we overgezet naar Manston Radar (ipv London info wat we verwacht hadden).

De Engelse luchtverkeersleiding is overigens top. Waarschuwen met grote regelmaat voor ander verkeer en de terminologie is natuurlijk prima te verstaan (pass your message...). Zo vlogen we verder richting Dover en al gauw zagen we de 'overkant'. Gaaf!!!

Bij Dover aangekomen een left turn richting Lydd, langs Folkstone. Toen we abeam Folkstone vlogen werden we overgezet op Lydd Approach, die ons verder naar het veld begeleidde. We hadden netjes v.t.v. de ATIS van EGMD beluisterd, dus konden ons aanmelden met Information letter en QNH.

Baan 03 was in gebruik en we mochten direct downwind op vliegen. We werden overigens niet naar Lydd tower overgezet, we bleven op de approach frequentie tot en met de landing.

De wind was pittig en goed cross, dus Oscar had z'n handen vol aan de landing, maar zette 'm netjes neer. Nadat we van de baan af reden kregen we parkeer instructies (first row, next to the twin) en ze vroegen of we brandstof nodig hadden. Dit bevestigde ik met een beleefde 'yes please'. We stonden nog niet stil toen de tankwagen al aan kwam tijden. Wat een service!!

Vlak na dat we uitgestapt waren kwam de VSY aanzetten, met Max aan de yoke. Die mochten na de landing naast ons parkeren.

Daarna liepen we met z'n allen naar het havenkantoor om het landinggeld te voldoen en de brandstof af te rekenen. 12 pond voor de landing...cheap!

Inmiddels hadden we allemaal honger gekregen, dus kaapten we een grote tafel in het restaurant voor lunch en voorbereiding van de derde leg. De kleine briefing room werd dankbaar gebruikt voor vliegplannen en bekijken van weer info.

De derde leg ging terug over het kanaal naar Oostende (EBOS) aangezien de wind daar nu binnen de limieten viel. Amit als pilot flying, Wieke deed weer de radio.

We waren met de SVQ als eerste airborne. Na 10 minuten vliegen vroegen we Lydd approach of we een paar orbits mochten doen, omdat we wat wilden wachten op de VSY. Dat was geen probleem, de VSY werd gewaarschuwd voor die Robin die aan het cirkelen was. :)

Na twee orbits kwam de VSY in beeld. We hadden frequentie 123.45 op de tweede radio bijgezet, zodat we airplane to airplane konden communiceren.

Erg gaaf zo langszij..

Toen we halverwege het kanaal waren werden we overgezet op Paris North. Beetje vreemd vonden we,en er kwam ook geen antwoord op de oproep. Ook niet bij de tweede keer. Pas bij poging drie werd er iemand wakker. Maar deze meneer zette ons al na een paar minuten over op Lille Info. Met deze ATC aan de lijn vlogen we weer de CTR van Calais over, maar nu noordwaarts parallel aan de kust.

En weer halverwege de CTR werden we overgezet op Calais tower, deze mevrouw vroeg ons te melden als we de CTR uit waren. Ehm, we zitten er boven hoor, niet erin. Nou ja, Franse slag zullen we maar zeggen.

Al die tijd werd gesmeten met verschillende transonder codes, frequenties en QNH, Wieke had het er maar druk mee. Kun je nagaan wat de werkdruk is als je vliegt én de radio moet doen én navigeren. We zaten ook nog in een buitje boven Calais, dus alle zeilen bij.

Nadat we de CTR waren gepasseerd en de FIR grens waren genaderd werden we direct overgezet op Oostende Approach. Deze verkeersleider klonk direct een stuk professioneler, we mochten de Oostende TMA in op 2500 voet (weer een nieuwe squawk) en vroeg ons te melden als we het veld visual hadden. Daarna werden we overgezet op Oostende tower voor de nadering. We mochten een direct final baan 08 vliegen, makkie dus.

De wind daarentegen was alles behalve makkelijk. Met een flinke crosswind (14 knopen) zetten Amit de kist op de baan. Tikkie hard, maar alles zat er nog aan. De VSY kwam vlak achter ons aan.

Eraf bij Echo1, taxi via Kilo naar Apron 3.

Daar stond een marshaller te wachten die ons naar de parkeerplek begeleidde en ons naar het terminal gebouw bracht, want dat was een behoorlijk stukje weg.

In het restaurant daar wat gedronken en de voorbereiding gedaan voor de laatste leg, back home. Oscar wilde graag nog een leg vliegen in de Piper, dus hij verhuisde van kist. Wieke werd op de SVQ pilot flying, Amit on the radio en ik overdwars on the backseat.

Na een strakke take-off van Wieke hingen we al snel langs de kust op de opgedragen 1000 voet.

Na korte tijd werden we overgezet op Dutch Mil info en vlogen we Nederland weer binnen.

Omdat we inmiddels op 2000 voet vlogen meldde Amit ons aan bij Rotterdam approach voor het laatste stukje terug. De VOR HSD deed wat vreemd, dus ik gaf Wieke vanaf de backseat vectors richting VRP Hotel middels mijn GPS. "Wieke, koers 040, Hotel dead on..". ;-)

We hoorden de VSY een very long final 06 vragen welke ze ook kregen. Wij besloten de standaard Hotel arrival te doen. Tien minuten later stonden we na een nette landing weer op het asfalt van EHRD, net vóór de VSY. Fijn om heelhuids terug te zijn, jammer dat de vlucht er weer op zat.

Natuurlijk nog even nakletsen (lees: stoere verhalen vertellen) en de meeste bleven ook nog wat eten op de club. Tegen negen uur was het gedaan, tijd om naar huis te gaan na een lange maar fantastische dag.

Het was echt een top dag, dit gaat zeker herhaald worden. Mark, thnx voor de organisatie!!!

De rest van de foto's en de GPS track.

Happy Landings!!

Unusual Attitudes

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sat, 10 Oct 2009 11:59:00 +0000

Gisteren wel een hele gave vliegles gehad...

Ik hoor je bijna denken; "vliegles, je hebt je brevet toch al?". :)
Ja, maar, er is altijd wat bij te leren. Op de vliegclub wordt twee keer peer jaar een Unusual Attitudes dag georganiseerd. Wat dat is? Nou...;

Met de term ‘unusual attitudes’ wordt bedoeld dat het vliegtuig in een stand is gekomen die niet meer bij een “normale vluchtuitvoering” hoort. Tijdens je opleiding zijn er al steile bochten met een 45 tot 60 graden rolhoek gedaan, en ook is er op diverse manieren een stall benaderd. Maar, wat gebeurt er als je te ver doorrolt? En wat als je de stall niet op tijd weet te voorkomen? Hoe erg kan een wingdip worden? Vaak zal het resultaat een duikvlucht of spiraalduik zijn.

Oftewel, wat moet je doen als je een tikkie raar in de lucht hangt, bijvoorbeeld ondersteboven.

Deze eendaagse training zorgt ervoor dat je dit leert herkennen en oplossen, tevens is het introductie tot aerobatics vliegen. Je wordt er i.i.g. een betere piloot van en dat is mooi meegenomen.

De dag was een keer uitgesteld vanwege het weer, maar gisteren was het prachtig! Blue skies met een beetje crosswind (110 met 11 knots) en een temperatuur van rond de 15 graden. Top!

De dag begon met een briefing in het leslokaal. We waren met z'n zevenen, Arjan was er ook bij.

We kregen te horen wat we allemaal gingen doen en in welke volgorde. Ik was als 4e aan de beurt.

Er werd gevlogen met de PH-SVN, een Robin R2160. Deze kist is gecertificeerd voor het wat heftiger werk. De manoeuvres die je met deze machine kan/mag doen gaan wat verder dan bij de andere kisten. Zoals gezegd was ik als 4e aan de beurt, net na Arjan (die overigens met een big smile terug kwam...).

Ik liep na de lunch met Rob den Hartog, één van de twee instructeurs naar de kist. Ik had nog nooit op deze machine gevlogen. Het is een 2 persoons kist met een motor van 160 pk. Dat betekent behoorlijk veel power vergeleken met de andere vliegtuigen. Ik moest even wennen aan de indeling van de cockpit, want die is nogal anders dan de andere Robins waar ik op vlieg.

Maar als snel pruttelde de motor en kregen we toestemming om te taxiëen naar Victor 4, runway 06. Na de gebruikelijk run-up check kregen we een squawk code voor de transponder, want we zouden een speciaal blok in de lucht toegewezen krijgen, tussen 2500 voet en Flight Level 55, ten oosten van Oud-Beijerland. Daarna mochten we vertrekken.

Op 200 voet een klimmende rechterbocht naar Oud-Beijerland, en klimmen naar eerst 1500, daarna 3000 voet. Daarna werden we overgezet op Rotterdam Approach en zaten we al op 4000 voet toen de we CTR uitvlogen. Dat ding klimt best!

We begonnen met een normale overtrek oefening, een zogenaamde stall. Ging prima, dus daarna een stall met wingdip, waarbij het vliegtuig opzij valt. Ook prima op te vangen maar denk ik scary als je het nog nooit meegemaakt hebt. Vervolgens een stukje stalled flight, waarbij je gewoon probeert door te vliegen terwijl het vliegtuig stalled. De stick doet dan niet veel meer vanwege de lage snelheid, dus je stuurt dan voornamelijk met de voetpedalen die het richtingsroer bedienen (rudder). Ondertussen daal je wel als een idioot.

Daarna klommen we verder naar 4500 voet voor een full power stall. Daarbij blijft de throttle volledig openstaan, maar trek je het vliegtuig net zolang op totdat hij niet meer wil. Wel gaaf, want op een gegeven moment hang je voor je gevoel bijna verticaal. De boel klapt dan een beetje voorover en opzij, dat moet je kunnen opvangen. Hiermee leer je dat zelfs bij vol gas een vliegtuig kan stallen. Zou kunnen gebeuren bij het opstijgen als je dat niet goed doet.

Het volgende was een high speed stall. Tijdens deze oefening trek je tijdens een normal cruise flight de stick heel snel helemaal naar achteren. Het vliegtuig gaat dan even met de neus omhoog, maar valt dan weer snel terug. Alsof je over een forse hobbel rijdt.

Daarna kwamen de hoge bochten. Aanvliegen, neus optrekken tot 45 graden, bocht inzetten en door blijven rollen totdat je volledig opzij hangt, dus 90 graden. Dan weer langzaam terug rollen en optrekken. Gave manoeuvre dit.

Toen kwam het echte werk. :)

Intro aerobatics, te beginnen met een barrel roll. Wat dat is?

Nou, je kent vast wel de zogenaamde kurkentrekker uit een achtbaan. Nou dat, maar dan in een vliegtuig. Je draait dus in de lengterichting over je as, terwijl je een cirkel draait. Dit filmpje laat Hans van Geffen zien (de andere instructeur), camera view vanuit de cockpit.

Gaaf, de eerste keer op z'n kop in een kist! De eerste begon ik met een iets te lage snelheid, maar de tweede ging perfect! Koel zeg!

Meteen daarna tijd voor een...looping. Dit is eigenlijk een relatief makkelijke manoeuvre, als je weet hoe het moet. Hier een looping filmpje van Hans. Er gaaf om eerst helemaal alleen maar lucht te zien, en daarna achter/boven je de grond weer aan zien komen. Ook die ging eigenlijk meteen goed, ik had iets meer G krachten mogen trekken, zat nu op 3G.

Wow, dit is wel gaaf zeg!

Daarna alweer tijd voor de twee laatste manoeuvres, de spin en spiral dive. Met name de spin is iets dat je zou kunnen overkomen, bijvoorbeeld tijdens een bocht met lage snelheid en je moet echt weten hoe je dat oplost, anders maak je het alleen maar erger en crash je op zeker.

In dit filmpje is goed te zien hoe snel alles gaat en je om je as draait.

De laatste was een spiral dive, waarbij je behoorlijk hard in een cirkel naar beneden duikt.

Makkelijk op te lossen, maar je voelt het wel goed.

Toen was de les alweer afgelopen, bovenstaande is binnen een half uur gedaan. Dus weer terug naar Rotterdam, met de adrenaline op vol vermogen. :)

Ondanks dat ging de landing perfect na een direct base 06 vanaf de Euromast.

Hele gave dag was dit. Helaas mijn GPS niet mee laten lopen. Stom, want daarop zouden alle manoeuvres goed te zien zijn geweest. Better next time.

Want... je kunt door gaan met aerobatics lessen, waarna je ook mensen mee mag nemen voor een looping. Misschien ga ik dat wel doen, je wordt er sowieso een betere vlieger van...

Geleerd vandaag: stallen heeft eigenlijk niets met snelheid te maken maar alles met de stand van de stick. Met een groot staartvlak haal je een kist heel snel uit een spin, en aerobatics is gaaf.

Volgende vluchten alweer gepland; aanstaande vrijdag afscheidsvlucht met 3 collega's, zaterdag club vlucht buitenland, we gaan de plas over naar Engeland!

See joe leetor!

Tussenlanding EHHV

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sun, 27 Sep 2009 18:21:00 +0000

Een tijdje geleden mailde Joris me dat 'ie wel 'ns een vluchtje wilde maken. Joris is een oud collega van me en af en toe zien we elkaar bij een etentje met oud collega's of op de TT van Assen.

Anyway, hij wilde z'n vriendin Carline verrassen en had haar verteld dat ze vandaag ergens gingen lunchen. Pas toen ze aankwamen op de club wist ze wat we gingen doen. Bianca was er ook bij, dus gezellig met z'n vieren de lucht in.

Joris had al gevraagd of we via Vleuten, Utrecht en De Bilt konden vliegen. Ik had voorgesteld daar een tussenlanding op Hilversum (EHHV) achteraan te plakken. Mooie plek voor een drankje op het terras. Ik had nog even gebeld met EHHV; runway 25 in use, druk met zwevers en parachutisten.

Rond 14:15 vertrokken we van Rotterdam in de Piper Archer PH-SVP. Via Mike de CTR uit om vervolgens de A12 te volgen naar Utrecht. Joris voorin, de dames achterin.

Al snel waren we bij Maarssen, dus ook bij Vleuten, waar we op zoek gingen naar het nieuwe huis van Joris en Clarine. Het kost mensen meestal wat moeite de straat vanuit de lucht te herkennen, ook nu. Maar na enig speuren ontdekte Clarine het huis.

Door naar Utrecht, voor de huidige woonstek. Nadat we die ook gevonden hadden door naar de Bilt voor het volgende huis (ouders), ook die ging op de foto.

Daar vandaan zaten we maar 5 minuten verwijderd van Hilversum. Dutch Mil gedag gezegd en EHHV radio opgeroepen. Nog steeds runway 25 in use, drukte van belang.

Ik kwam mooi mid runway op downwind afgestevend, maar iemand anders vond een lange downwind prettiger, en die zag ik vanuit mijn ooghoek aankomen van links. Dus snel actie gewenst, anders wordt een touch & niet go op downwind. Ik besloot een scherpe linkerbocht te maken om de andere vlieger ruimte op downwind te geven. Nadat ik hem zag passeren draaide ik weer rechtsom om zelf op downwind te komen. Netjes opgelost. Clarine was achterin een beetje misselijk geworden van al dat gedraai boven huizen en downwind, dus het veld kwam als geroepen.

De rest van het circuit verliep zonder problemen, en na een fraaie landing stonden we dan op het gras van Hilversum. ' Park at row 4' was de opdracht.

Tijdens final zagen we al dat het druk was op het terras en er waren ook veel spotters op de been. Gezellige boel daar.

Na een drankje (duurt ff maar dan heb je ook wat) en toch wat lunch voor Joris en Clarine was het alweer tijd voor de terugvlucht. Clarine zou deze vlucht voorin komen zitten.

Na take-off zetten we koers richting de kust, via de Loosdrechtse plassen, Breukelen, Alphen a/d Rijn, de Kaag en Noordwijk. Daar aangekomen koers zuid naar Hoek van Holland, langs Den Haag en het Westland.

Na een rondje over de Maasvlakte (1+2) en de Maeslantkering was het alweer tijd voor een Hotel arrival. Tien minuten later stonden we weer op het asfalt van Rotjeknor.

Ff napraten met een drankje van Casper en foto's kijken.

Leuke vlucht, doen we nog ' ns wat mij betreft!

Foto's van Bianca...

Jammer!

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sat, 19 Sep 2009 16:15:00 +0000

Gisteren stond de fly-in naar valkenburg gepland. Op de club afgesproken met Arjan, hij zou met Jessica en kids met de SVQ vliegen, ik met Bianca met de de SVR.

Toen we klaar waren rond kwart over één gebeld met Valkenburg, om 14:10 local time mochten we verschijnen boven het entry point van de ATZ (Afslag Leiden A4).

Maar...10 minuten later belde een ander clublid met Valkenburg, en die kreeg te horen dat de hele boel net gesloten was omdat er een vliegtuig door het landingsgestel was gezakt tijdens de landing daar. De luchtvaart politie moest erbij komen en de kist moest natuurlijk van de baan af.

Dit ging allemaal wat lang duren en om 14:00 besloten we niet meer te gaan en als alternatief een retourtje Seppe te doen.

Tijdens het taxieen naar de baan hoorden we echter al een kist vertrekken van EHVB met als bestemming Rotterdam, dus ze waren weer open. Balen, maar we hadden nu alles al omgegooid.

Better next time.

Het zicht naar Seppe was niet heel best, ben zelfs op 1000 voet gaan vliegen. Op Seppe aangekomen was het best druk op het terras, er hadden de laatste plaatjes buiten.

Na het nuttigen van een drankje besloten we weer terug te gaan, de SVR moest om 17:30 weer paraat zijn voor de volgende vlieger.

Was nog best een gezellig middagje zo.. :)

Een keertje meevliegen...

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sat, 19 Sep 2009 10:18:00 +0000

De laatste tijd krijg ik regelmatig de vraag of er mee gevlogen kan worden. Om kort te zijn, natuurlijk!!

Vliegen is natuurlijk fantastisch, zeker in de GA (general Aviation) omdat we daar toch een heel eind zelf kunnen bepalen hoe en waar we vliegen. En er is natuurlijk altijd wel aanleiding voor een leuke vlucht: verjaardag, jubileum, nog nooit gevlogen, het feit dat de zon weer schijnt, of natuurlijk gewoon omdat je 'ns wilt weten wat het uitzicht is vanaf de eerste rij!

Natuurlijk moet er een vliegtuig gehuurd worden en dat kost best wel wat. Dus, hieronder een indicatie van wat het zou kosten om mee te vliegen.

Het is mogelijk een rondvlucht te maken waarin bepaalde plekken worden aangedaan, of een vlucht naar een ander vliegveld. Er zijn in Nederland alleen al meer vliegvelden dan je op twee handen kunt tellen, waaronder; Midden-Zeeland, Seppe, Hilversum, Texel, Ameland, Maastricht, Groningen, Lelystad, enz. Er zit dus altijd wel een leuke bestemming bij om bijvoorbeeld te gaan lunchen.

De vliegtuigen die ik kan boeken variëren momenteel van ongeveer;

€ 155,- p/u voor een 2 persoons Cessna 152
€ 175,- p/u voor een 3 persoons (of 4 met twee volwassenen en 2 kinderen) Robin DR400 of Diamond DA40
€ 195,- p/u voor een 4 persoons Cessna 172 of een Piper Warrior
€ 210,- p/u voor een Piper Archer incl autopilot e.d., (4 personen)

Aangezien ik volgens de wet met mijn brevet (PPL) geen commerciële vluchten mag uitvoeren zal ik alleen een evenredige bijdrage in de kosten mogen vragen. Kort gezegd worden de kosten gedeeld.

Als voorbeeld, een rondvlucht van een uur met de PH-VSY (Piper Warrior) kost ongeveer 195 euro, exclusief landing geld (reken op 20 euro per vliegveld). Met drie passagiers worden de kosten per persoon dan 215/4= 53,50 euro pp.

Met een uur vliegen kunnen we bijvoorbeeld naar Midden Zeeland (nabij het Veerse meer), daar op het terras wat eten of drinken, en daarna weer terug naar Rotterdam. Een prachtige vlucht naar en over Zeeland, met bijvoorbeeld de Maasvlakte(n), Deltawerken, Neeltje Jans, enz.

De tijd die het vliegtuig stilstaat op Midden Zeeland wordt niet in rekening gebracht.

Maar ook een retour Hilversum of Seppe is prima te doen met ongeveer een uur vliegtijd. Lelystad kost 30 - 35 minuten vliegen (enkele reis) en voor Texel moet ongeveer 50 - 55 minuten worden uitgetrokken (enkele reis). Maar natuurlijk is een vlucht van een half uur ook mogelijk over bijvoorbeeld Rotterdam/Delft/Den Haag en omstreken. Kortom, altijd wel iets leuks te bedenken.

Lijkt dit je leuk, mail me dan of laat een berichtje achter onder deze posting, dan spreken we wat af. We bepalen een datum, kiezen het vliegtuig en maken een route. Natuurlijk gaat veiligheid boven alles, de weersomstandigheden moeten goed genoeg zijn en binnen gestelde limieten vallen. Dit kan betekenen dat een vlucht wordt afgezegd (verzet) door slecht weer.

Nogmaals voor de goede orde:

Ik voer geen commeriële vluchten uit, ik mag met het PPL bevret niet verdienen aan vluchten, ik mag enkel een evenredige bijdrage vragen voor de kosten. Ik vlieg hobbymatig, zowel met als zonder passagiers.

EHRD - EHTX - EHTE

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Thu, 17 Sep 2009 16:57:00 +0000

Gisteren een leuk rondje gevlogen met ex collega Robert en twee passagiers van hem, Freek en Ronald.

Met de PH-SVP Piper Archer vanuit Rotterdam via Mike en de kust naar Texel voor de lunch...

...daarna dwars over Nederland naar Teuge voor een drankje, en vandaar weer retour naar Rotterdam via Romeo. EDLS (Stadtlohn) stond eigenlijk op de planning, maar dat vliegveld is een tijdje dicht wegen baanverlenging.

Op Teuge stond de kist van Frank Versteegh, de stuntvlieger die gevlogen heeft in de Red Bull air races.

Terwijl we stonden te kijken kwam Frank aanlopen en hebben we een praatje met hem gemaakt.

Het was een erg leuke dag met super vlieg weer. 3,5 uur Archer in het logboek kunnen bijschrijven dus goed naar m'n zin gehad. :)

Vanmiddag de flyin op Valkenburg. Een éénmalige actie van de vliegclub aldaar op dat verder gesloten vliegveld. Leuk voor in het logboek....

Checkout Cessna / Rondvlucht / Fly-in Texel

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Fri, 11 Sep 2009 20:15:00 +0000

Afgelopen week was weer een lekker vliegweekje.

Maandag heb ik checkout gedaan op de Cessna 172. Ik moest ook een clubcheck doen omdat ik mijn brevet alweer bijna een jaar heb en dat heb ik gecombineerd met checkout op (het enige type vliegtuig dat we op de club hebben waar ik nog niet op vloog) de Cessna.

Tijdens de clubcheck wordt gekeken of je het allemaal nog een beetje kan, maar aangezien ik sinds mijn examen dik 55 uur gevlogen heb zat alles er nog wel in. De checkout was weer leuk, vertrouwd met instructeur Victor een rondje gevlogen in de PH-ANH, een Cessna Skyhawk.

Voor vertrek de belangrijkste verschillen doorgenomen. Deze vliegtuigen hebben de vleugels aan de bovenkant van de romp i.p.v. aan de onderkant (zoals bij de Piper, Diamond en Robin). Dat betekent mooi zicht naar beneden tijdens straight & level flight, maar een vleugel in het zicht tijdens bochten en ook ander gedrag bij de landing wegens minder 'grondeffect'. Kortom, wel wat zaken die anders zijn dan ik gewend was. Qua bediening van de kist geen spectaculaire veranderingen. Elektrische flap bediening, maar dat heeft de Diamond ook. We moesten ook even tanken, dus bij het fuel station de trap op om de vulopening bovenop de vleugels te kunnen bereiken. Ook wel apart...

Take-off runway 24, daarna eerst wat vliegoefeningen in de vorm van bochten en stalls. De steile bochten gingen zowel rechts als links(!) perfect - a first for everything). Victor had al verteld dat de 172 tijdens een stall meestal over de linker vleugel wegvalt. Dat moet je op tijd en op de juiste manier corrigeren om niet in een spin te raken. Maar het is allemaal prima op te vangen.

Doorgevlogen naar Seppe voor wat landinkjes (normaal, flapless, precision). Op de terugweg naar EHRD nog een noodlandings oefening, deze ging top. Ik kwam heel mooi uit voor het veld en ik kon netjes de hele procedure uitvoeren zonder iets te vergeten.

Op Rotterdam nog een glide in gedaan vanaf 1000 voet, waarbij ik te hoog uitkwam. De toren had 10 knopen wind doorgegeven, maar er bleek nauwelijks wind te staan. Daardoor werd ik niet 'weggeblazen' en kwam ik te hoog bij mijn landingspunt aan. Nou ja, shit happens. Achteraf bedacht ik me dat ik 'm nog in een vette slip had kunnen gooien, maar achteraf is een koe... :)

Met de Cessna kun je heel langzaam vliegen. 60 knopen zonder flaps en 45 met flaps 30 gaat zonder problemen en de kist blijft dan zelfs nog redelijk bestuurbaar. Bij het landen moet je wat harder trekken bij het afvangen, maar dat was ik al gewend van de archer die dat ook wel heeft door een zware neus (dikkere motor). Al met al wel een leuke kist, maar het is allemaal wat minder verfijnd voor mijn gevoel. De Diamond en de Archer blijven toch mijn favo's en ik vind laagdekkers op de een of andere manier meer 'vliegtuig'. Zal wel aan mij liggen, i'm sure.

Met deze checkout mag ik nu ook de twee Cessca 172's (4 persoons) en de drie 152's (twee persoons) van de club meenemen. Dat betekekent dat ik op 2 kisten na alles mag meenemen. Wel relaxed. :)

Ik ga mijn vlieguren lekker verdelen over alle types, wat ik tot nu toe ook zo veel mogelijk heb geprobeerd te doen. Zo blijf je een beetje scherp op alle machines en het is goed voor de ervaring denk ik.

De dag erna had ik een vlucht met de vader van een ex collega, die vierde vorige week zijn 60ste verjaardag. Hans is een behoorlijke luchtvaart fanaat, dus die had het helemaal naar zijn zin tijdens de rondvlucht met de Diamond PH-SVR. We zouden eigenlijk op zijn verjaardag vliegen (3 sept), maar toen hing die vette zuidwester storm boven het land. Geen goed idee dus.

Dinsdag was het echter prachtig weer voor een leuke vlucht.

Van te voren hadden we afgesproken om in ieder geval Zaandam aan te doen, dus ik had me al voorbereid op Amsterdam Sector, het noordoostelijke deel van de Schiphol CTR.

Nadat de Diamond was afgetankt met JET-A1 mochten we taxieen naar intersection V2, runway 24. Na de runup checks kregen we toestemming voor een Mike departure, en vertrek vanaf runway 24.

Vanaf Mike zijn we via Gouda, langs Alphen, over Leiden en Noordwijk op 1100 voet naar de kust gevlogen. De kust volgend kwamen we aan bij IJmuiden, waar we de koers naar oost verlegden, onder de CTR North van EHAM door. Al snel daarna hingen we boven Zaandam en bleek het niet nodig Schiphol op te roepen om de Amsterdam Sector te mogen binnengaan.

Na een aantal orbits boven de woning van Hans en zijn zoon Peter zijn we op VOR via het baken PAM gevlogen, om van daar een zuidelijke koers te nemen die ons overhead vliegveld Hilversum bracht. Ik had Hans al gezegd dat EHHV moeilijk te herkennen zou zijn van boven, en dat bleek ook. Het was rustig daar, pas nadat we het veld voorbij waren ontdekte Hans een zwever, een paar honderd voet onder ons.

Vervolgens zijn we over Utrecht gevlogen en hebben we een stuk de A12 naar Den Haag gevolgd. De files waren overal al aanwezig rondom Utrecht.

Vanaf Bodengraven een nieuwe koers richting Romeo, want ik wilde met Hans proberen om over Rotterdam Centrum te vliegen.

Rotterdam Tower opgeroepen voor een Romeo arrival, en bij Foxtrot kregen we toestemming om de rivier te volgen om zo mooi boven de stad te komen. Via de Euromast en Papa hingen we een paar minuten later weer boven EHRD. Cross in the middle, decent to 1000 feet, righthand downwind runway 24.

En met een nette landing stonden we weer op het asfalt. De camera van Hans had overuren gedraaid, dus er zullen genoeg foto's zijn gok ik zo...

En dan nummer drie...

Dit weekend werd er een fly-in georganiseerd op vliegveld Texel. Er komen dan allerlei verschillende lichte vliegtuigen uit de GA (general aviation). Dit was georganiseerd door AOPA en KNvL in samenwerking met Texel. Erg leuk initiatief, dus moesten we er naar toe. Ik had afgesproken met vliegmaatje Arjan om met de PH-SVQ die kant op te gaan. Hij zou een passagier meenemen en ik ook.

'S middags togen we naar de club voor de vlucht naar EHTX. Arjan zijn passagier had afgebeld, maar Hero (u weet wel) ging natuurlijk gewoon mee.

Na de nodige voorbereiding wachtten we op de kist (Robin PH-SVQ), maar het ding bleek gewoon in de hangaar te staan. De vorige vlieger was niet komen opdagen maar had ook de reservering er niet uitgehaald. Nou ja, we konden iig wat eerder weg daardoor. Tanken hoefden we niet, dus instappen en wegwezen.

Ik zou de heenvlucht doen, en Hero mocht op de Co seat. Arjan kroop achterin voor de foto's. Rond half twee kwamen de wielen los voor de vlucht naar Texel. De route ging via een Mike departure richting VOR baken PAM, radiaaltje 37 (wel even de goeie frequentie van standby naar active zetten...). Daarna 'from' radiaal 357 richting Den Oever. We hadden behoorlijk wat drukte verwacht die kant op, maar Amsterdam information was niet druk, en ook het stukje Dutch Mil was niet erg druk.

Nadat we onder de Amsterdam TMA-1 uit waren geklommen naar 1500 voet en bij Den Oever de corridor in richting Texel. Halverwege de corridor Texel Radio opgeroepen, we mochten via Alpha en Bravo door voor een direct righthand baseleg runway 04. Een paar minuten later stonden we na een zachte landing op het gras van Texel.

Tijd voor een cappuccino op het terras, en daarna rondlopen op het terrein waar de kisten geparkeerd stonden. Er stond best e.e.a. aan leuk spul bij, ook al was het nog niet zo druk als we hadden gedacht.

Inmiddels hadden we alweer dorst maar ook honger gekregen, dus maar weer het terras op voor wat verzorging voor den inwendige mensch nadat Arjan z'n eerste heli les afgerond had.

Helaas begon het zonnetje te verdwijnen achter een dik pak wolken, en met die eeuwige wind op Texel werd het zelfs een beetje fris. Dus binnen nog even een bakkie gedaan en daarna weer richting vliegtuig voor de trip terug.

Arjan zou de terugvlucht doen, verslag daarvan op zijn blog. Ik had onderweg wel wat te doen...Vodafone mobiel internet doet het ook op 1500 voet hoogte. :)

Leuke dag geweest mannen! Doe ik graag nog 'ns.

Nog wat foto's...

Morgen Hoogvliegersdag op Rotterdam. Ik ga daar vrijwilligen, en Arjan is ook weer van de partij...

Boeing 747 wheely

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Thu, 10 Sep 2009 16:59:00 +0000

En zo doe je dat...

Bizar vliegtuig

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Thu, 03 Sep 2009 16:16:00 +0000

Deze kwam ik deze op een luchtvaart website...echt bizar!

Hij schijnt zelfs gevlogen te hebben, maar zonder al dat kanonnen spul...

Flying a 737-800

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Mon, 31 Aug 2009 14:22:00 +0000

Vandaag iets gaafs gedaan! Zelf een Boeing 737-800 van Rotterdam naar Schiphol gevlogen!

Ja ok, welliswaar qua positie niet verder gekomen dan Schiphol-Oost, maar toch... :)

Hero, mijn bijna-vaste-passagier (u weet wel) mailde me na m'n vakantie dat 'ie iets gaafs gepland had. Na wat data heen en weer mailen bleek dat 'ie een simulator sessie had geregeld bij FST op Schiphol-Oost. Een uurtje vliegen op een B737-800NG. Eh, ok, er zijn rottere manieren om een middag door te brengen. :)

Vanmiddag dus naar Schiphol, voor onze vuurdoop achter de yoke van een Boeing. We zouden een half uur instructie krijgen en we zouden beiden een half uur vliegen en een half uur als pilot monitoring.

Na introductie bleek onze instructeur (Hemmo) ook te vliegen bij VCR, dus een vliegclubgenoot. Altijd goed he! Dus even snel door de cockpit setup van een 737 heen (waar zit alles), om vervolgens naar de sim te gaan, want we kwamen voor het vliegen. Ik kroop op de left seat, Hero op de right seat. En daar zit je dan, in een volledige cockpit van een airliner. Cool!!

Na een beetje om me heen gekeken te hebben waren we klaar voor vertrek van runway 24, Rotterdam. Het vliegtuig stond op de threshold, ready to go. Even daarvoor had ik onder leiding van Hemmo de FMC geprogrammeerd, en e.e.a. ingesteld op de auto pilot.

Toen waren we er klaar voor. Full throttle and off we went. Bij 92 knopen roteren en als vanzelf koos de kist het luchtruim. Hij was 'leeg' geconfigureerd, dus klimmen als een dolle. Helaas lette ik niet goed op de pitch, dus de 30 graden werd aangetikt. Ik zag in gedachten de trolleys al door het gangpad zeilen.

Hero had het druk met het landinggestel en met instellen van alle koersen en hoogten op de AP, want die hou je altijd bij, ook al vlieg je er niet op. Jaja, zelfs wat geleerd!

Nadat we een beetje level waren wat bochten gedraaid, o.a. een steep turn van 45 graden. Dat ziet er toch behoorlijk spectaculair uit in zo'n Boeing. De kist reageerde heel anders dan ik gewend ben, de bewegingen komen traag op gang, maar zijn er dan met volle kracht. De moet resoluut de bewegingen inzetten, maar vooral op tijd weer stoppen. Je moet als het ware 20 seconden vooruit denken. Ik kan je melden; lastig!

Mijn volgende job was een instrument landing op Schiphol middels ILS. Na wat oplijnen zat ik op de localizer en de glideslope. De speed stond op autothrottle, maar de rest ging met de hand.

Om een 'dronken approach' kort te maken, ik landde naast de baan. Een behoorlijk eindje zelfs. Pfff, dat viel tegen zeg. Ik ben zo gewend naar buiten te kijken en nu zit je bijna alleen maar op de instrumenten te kijken om de glideslope en localizer goed te houden. Als je de baan in zicht heb kijk je af en toe wel naar voren, maar voornamelijk op de instrumenten.

Hero deed vervolgens de omgekeerde route, en hij wist 'm op EHRD via ILS op 24 zowaar min of meer op de baan te planten. Tsss, lekker dan!

Daarna mocht hij een take-off doen van een veel te kort veld met alleen maar bergen aan het einde (ben ff kwijt welk vliegveld dat was). Dus snelheid maken tot praktisch het einde van de baan, rotate en dan met 25 graden pitch klimmen naar 10000 voet om over de bergen heen te komen. Tijdens de klim zette Hemmo het beeld ff stil en keken we naar een zijaanzicht. O jeah, rollercoaster!!

Daarna mochten we een poging wagen tot een nachtlanding op LSGS, Sion in Zwitzerland.

Ik kan je melden, bijzondere approach. Je vliegt tussen twee bergkammen door, waarna je ineens als een baksteen omlaag moet, om vervolgens een linker gevolgd door een rechterbocht moet vliegen om uberhaupt een beetje op te kunnen lijnen.

Hero was als eerste en plantte 'm...naast de baan. :) Welliswaar niet zover naast als ik op EHAM, maar toch.

Daarna deed ik een poging en kreeg 'm min of meer geland op de baan. Ik vermoed wel met het rechterwiel in het gras. En of de passagiers blij zouden zijn geweest...

Anyway, was een erg gave ervaring. Doe je niet elke dag, zoiets.

Hero, thnx man!!

Scattered op FL45

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sat, 29 Aug 2009 16:04:00 +0000

Ik had vanmiddag met (bijna-vaste-passagier) Hero afgesproken om te gaan vliegen. Aanvankelijk zouden we rally 5 vliegen, maar we hadden eigenlijk geen zin in gedoe. We wilden gewoon lekker de lucht in, geen fratsen. :)

Het was best druk op de club. Rally gangers (de BBQ stond al op te warmen), lessen, en natuurlijk een aantal prive vluchten. Ik had de PH-SRU voor een uurtje kunnen boeken. Daar had ik al heel lang niet meer op gevlogen en ik had wat verhalen gehoord over 'scheef' en aileron (rolroer) problemen. Was dus wel benieuwd naar de vliegeigenschappen. In het systeem stonden echter geen grote problemen gemeld.

De kist was mooi op tijd terug van de vorige vlucht, maar met weinig brandstof. Links 10 gallon, rechts alleen nog een bodempje.

We hadden dus eerst een taxi ritje naar het brandstof station voor de boeg. De brandstof druk meter had besloten een soort van eigen leven te gaan leiden, maar we konden gelukkig wel zien dat de elektrische brandstof pomp het deed.

Er stonden een paar mooie jets bij het fuel station, o.a. de PH-MED, een Learjet 55. Dit is een Airbulance; een lucht ambulance. Verder stond een Dassualt Falcon te draaien en er stond een mooie Cirrus SR22 met N registratie.

Nadat we getankt hadden (weer geen freebees) mochten we taxien naar runway 24, victor 2. De wind kwam uit 270 met 14 knopen, gusting 22, maar take-off ging redelijk relaxed. Vervolgens geklommen naar 1500 voet voor een romeo departure.

De wolken waren vandaag prachtig. Dikke plukken op 4500 voet, wat plukjes op 3000. Aangezien we zin hadden in gewoon lekker vliegen besloten we na romeo Dutch Mill op te roepen en te klimmen naar Flight Level 45. Daarmee klommen de boven de CTR's van Gilze en Eindhoven, dus alle ruimte.

Het zicht was perfect, het uitzicht prachtig. Wat blijt dat toch mooi om zo tussen de wolken door te vliegen. Helaas geen foto's, geen camera's meegenomen.

Na wat bochten koers gezet richting Gilze, en daarboven aangekomen richting Seppe. Terwijl we boven de CTR van Gilze vlogen zagen we niet ver onder ons een zweefvliegtuig voorbij glijden. Mooi gezicht (maar wel oppassen). En in de buurt van Seppe zagen we para's naar beneden komen. Het was blijkbaar een mooie 'lucht'dag.

Daalvlucht ingezet om op 1500 voet weer de Rotterdam CTR binnen te kunnen vliegen. Het leek ons wel leuk om via Oud-Beijerland te gaan, en dan via de Euromast over Rotterdam centrum. De toren had daar geen moeite mee en we mochten op 1500 voet naar binnen bij Oud-Beijerland. De turbulentie werd daar iets meer merkbaar, dus een beetje hobbelen.

We moesten nog even goed zoeken naar een kist die via mike, euromast en hotel vloog, maar uiteindelijk zagen we die ook. De toren had ons echter al gemeld dat ze veilig voorbij waren.

Bij pappa dalen naar 1000, baan oversteken in het midden en vervolgens downwind op voor een landing op runway 24.

De wind was nog steeds wel bumpy en cross, maar de landing ging wel lekker. Iig geen onderdelen verloren, en every landing you can walk away from is a good landing. :)

Taxi back to lima voor een colaatje van de bar.

Lekker vluchtje geweest, en natuurlijk trackje gemaakt. De kist vliegt overigens prima, eigenlijk best lekker. Zeker als je bedenkt dat de kist in 1978 (!) gebouwd is.

Wel in het systeem melding gemaakt van de druk meter...

Ow, nog een grappig detail; meldt je ten zuid-oosten van de Biesbosch niet overhead Spijkerboor at 3000 feet. Alhoewel die plaats daar gewoon bestaat raakt de controller van dutch mill behoorlijk in de war. :)

Twee keer in de rondte

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sun, 23 Aug 2009 17:28:00 +0000

Weer een lekker vliegweekend gehad, drie dagen achter elkaar de lucht in. :)

Vrijdag (zie blog hieronder) lekker solo een rondje gestuurd, zaterdag met twee ex collega's (en daar weer een kennis van) een rondje gevlogen, en zondag met Mark in de PH-WKB een rondje EHAM gedaan.

De vlucht van zaterdag hadden we al een tijd geleden afgesproken. Ik zou met Edwin en Marcel, twee ex collega's (nu concullega's/klant) een rondje in de Archer PH-SVP gaan vliegen. Marcel had nog een extra passagier (Peter) gevonden, hoe meer zielen...
Het weer was top, en om kwart voor elf waren we allemaal paraat op de club. Stukje voorbereiding en wat uitleg, en op naar ons vervoer. Tanken was niet nodig, en nadat iedereen ingesnoerd aan aangesloten was kregen we toestemming om te starten en te taxiëen naar intersection Victor 2, runway 24.

We waren tweede in lijn, maar konden na run-up meteen vertrekken. 'Pappa Victor Pappa at victor two is ready for departure'.
De kist was zwaar en het was warm buiten, maar met wat extra aanloop snelheid kwamen we netje los.
Edwin woont in Delfgauw, dus tower gevraagd of we daar naartoe mochten voor wat orbits overhead. Geen probleem, natuurlijk weer alle medewerking.

Na wat rondjes boven zijn huis een direct to Hotel gevraagd en gekregen. Vervolgens even de Maeslantkering upclose, Maasvlakte 1 (en #2 in aanbouw) Hoek van Holland en zo richting het noorden langs de kust. De pier bij Den Haag en bij Valkenburg even letten op gliders, en t.h.v. Noordwijk koers oost.

Zo vlogen we over Leiden, Alphen en Gouda, en rakelings langs Mike.
Ter hoogte van Capelle de toren gevraagd of we daar de CTR in mochten zodat we wat orbits konden draaien boven het huis van Marcel en Peter.

Ter afronding van de vlucht kregen we toestemming van de toren om via de Euromast en Rotterdam centrum terug te keren naar het vliegeveld, waar we na precies een uur vliegen de wielen op het asfalt van baan 24 zetten onder applaus van de passagiers. ;)
(Ze hadden het overleefd, ik snap de blijdschap...).

Nog even taxi back to lima, engine shutdown, uitstappen, pushback, en op naar het terras voor een drankje.

Was gezellig mannen, ik hou me aanbevolen!
Een selectie van de foto's staat hier, met dank aan Edwin en Marcel.

------------
Tijdens een buurtfeestje op zaterdag vroeg Mark of ik zin had om zondagmiddag met de Archer WKB een rondje om te gaan. Ik wil over een paar weken checkout gaan doen op deze kist om glass cockpit ervaring te krijgen. Bij de fabrikant van het system (Avidyne Entegra) kun je de demo software downloaden zodat je op je PC kunt oefenen. Ideaal!

Maar natuurlijk niets zo realistisch als een vlucht met deze kist.

Rond half vier denderden we baan 24 af in take-off, Mark aan de yoke en moi aan de radio. Hotel departure en even kijken bij het slagveld Hoek van Holland (leuk zo'n feestje).

Onderweg naar Zandvoort even met de 'lean assist' in de weer. Zelfs op 1000 voet kun je wat leanen zodat de kist zuiniger loopt. Het systeem geeft zelf aan wanneer je best economy vliegt. Wel gaaf. We gingen toch van 11 GpH naar 9 GpH.

Vlak voor Zandvoort Schiphol Tower opgeroepen met de vraag of we de CTR mochten crossen via overhead en exit richting PAM. Het was megarustig op schiphol en de verkeersleider had er dan ook geen enkele moeite mee. Enter over Zandvoort, via Hoofddorp, overhead tower en PAM, squawk 0060.
Omdat er wat verkeer landde op 18R moesten we vlak voor Hoofddorp even koers zuid vliegen (want als die kerel een doorstart zou moeten maken hingen we mooi in de weg...), maar al snel mochten we direct tower. Gaaf weer, zo overhead het veld...

Daarna moesten we even kort richting Alpha sturen, waarna we toestemming kregen om richting PAM de CTR te verlaten.
Toen we de CTR uitwaren een bocht rechtsom om op te lijnen met runway 24 EHRD, want we wilden een simulated ILS landing proberen. EHRD tower vond dat geen probleem, maar helaas hadden we de verkeerde frequentie te pakken, 108.300. Dat is de oude frequentie, de nieuwe is 110.900. Dat van die 110 had ik wel onthouden, maar die decimal 9...mmm. Dus na een hele lange final gewoon ouderwets in de daling naar 24.
Al met al toch een leuke vlucht, even gespeeld met de Avidyne schermen en weer 'ns over Schiphol gevlogen. Thnx Mark!

Jammer dat het weekend niet langer duurde... :)
Next flight: Rally 5.

Solo

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Fri, 21 Aug 2009 16:38:00 +0000

Ik had sinds het begin van mijn vakantie niet meer (zelf) gevlogen, dus het werd weer hoog tijd.

Ik had al een tijdje een trainingsvluchtje in m'n hoofd, en dit was wel een mooie gelegenheid om die uit te voeren.

Dus vanmiddag solo met de PH-SVH vertrokken van runway 24, romeo departure.

Na romeo geklommen naar 2500 voet voor wat stall oefeningen. De eerste was een clean stall met herstel zonder vermogen, ging prima. Daarna een approach to stall, ook geen problemen.

Als laatste eentje in landingsconfiguratie, en ook die ging als een speer. Dat ben ik iig nog niet verleerd. :)

Koers (nou ja, koers, het gyro compas was kaduuk) gezet richting Mike om de CTR heen, en onderweg wat steep turns gedaan. Natuurlijk ging rechtsom weer beter dan linksom, mijn eeuwige afwijking.

Daarna de noodprocedure voor motoruitval geoefend. De volgorde zit er nog goed in, maar het belangrijkste blijft toch een geschikt veld vinden in korte tijd. Toen was het kapotte compas even niet handig, maar aangezien ik dit vtv wist...

Vervolgens weer aangemeld bij EHRD tower, voor een mike arrival for touch & goes.

De eerste landing was een normale, even opwarmen. Ging redelijk. De tweede een precision, kon beter. Vervolgens een flapless, die ging super. De wind kwam uit 260, 14 knopen met gusts naar 18. Met name die gusts waren heel vervelend, dus een flapless of een flaps 1 landing pastte toch wel in het plaatje.

De circuitjes moest ik op 500 voet draaien, maar voor de laaste vroeg ik toestemming voor 1000 voet want ik had een glide in landing in gedachten.

Die toestemming kreeg ik, en halverwege downwind 24 trok ik het gas naar idle. En met een nette landing strak na de threshold vond ik het wel welletjes. Tis toch wel werken bij zo'n oefen vlucht.

Was een nuttig uurtje iig, ga ik vaker doen.

Morgen de volgende vlucht, kist vol met ex collega's. Dat beloofd wat...

Toch gelukt!

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Fri, 14 Aug 2009 18:20:00 +0000

Inmiddels zijn we weer terug in het koele Nederland, vergeleken met Dubai dan he. :)

Vakantie was top, en inderdaad, we hebben toch nog gevlogen.

Het slechte zicht (zie post hieronder) werd veroorzaakt door een zandstorm in Saudi-Arabië. Hierdoor werd zoveel stof in de lucht gegooid dat de complete Arabische Emiraten de zon niet zagen 5 dagen lang. De warmte was er desondanks wel hoor, koeler dan 36 graden hebben we het niet gehad.

Op de één na laatste dag van de vakantie ging het in poging 5 dan toch lukken, de vlucht met het watervliegtuig. Jihaa!

Om 14:45 werden we door Seawings met een Lexus opgehaald bij het hotel. Tja, je moet wat he.

Na een half uurtje door the middle of f*cking nowhere (pardon my French) te hebben gereden kwamen we aan bij een golf resort met haven. In die haven errug mooie boten en...een watervliegtuig.

We moesten inchecken in het kantoortje en een half uurtje later werden we met golf karretjes naar het vliegtuig gebracht. Tja, je moet wat he. :)

En daar lag 'ie dan, een Cessna 208A turboprop. Prachtkist om te zien. 9 PAX + 1 piloot, dus best groot.

We waren met 6 passagiers, dus iedereen kon een plekje uitzoeken. We gingen op rij één zitten, met prachtig uitzicht op de cockpit.

We kregen een korte safety instructie, en toen werd de turbine gestart. Dat starten ging razendsnel en binnen 3 minuten dobberden we al de haven al uit.

Zodra we in open water waren ging het gas erop en 20 seconden later waren we airborne. De eerste keer vanaf het water! Gaaf!! Voelt overigens een beetje als starten en landen op gras. Dezelfde hobbelige ervaring.

We zouden langs de kust naar The Creek vliegen in hartje Dubai, om in The Creek te landen voor een high tea in het Hyatt Park hotel.

We vlogen op ongeveer 1500 voet en ik kon via de speaker meeluisteren met ATC en kwam erachter dat we in de CTR van Dubi int. Airport zaten. Clearance en squawk code vereist.

Prachtig uitzicht natuurlijk, o.a. op het palmeiland Jumeirah:

Dubai city:

En het hoogste gebouw nu ter wereld, Burj Dubai (818 meter):

De kist afgemeerd na landing in The Creek:

Beauty right?

Na de high tea was het weer tijd voor de retour vlucht. Ik had aan de piloot gevraagd of ik Co mocht zitten, dus op de right seat voorin. Dat was geen probleem, best seat in the house!

Ook nu ging het starten weer razend snel en hingen we al snel op 2500 voet.

We kregen een upclose en personal encounter met Burj Al Arab, het enige 7* hotel in de wereld:

Op 1100 voet langs wat woontorens:

En zo ziet dan je landingsbaan er uit als watervliegtuig piloot...

Supergave vlucht! De kist vloog erg relaxed, maar er stond dan ook heel weinig wind en er was nauwelijks turbulentie (ook niet boven de stad). De kist was nog geen jaar oud overigens.

Wel grappig om te zien dat zo'n cockpint er voor 95% bekend uit ziet. Garmin Nav, radio en xponder, Bendix/King autopilot en ADF. Verder de gebruikelijke instrumenten, alleen wat extra metertjes i.v.m. de turbine.

Best een leuk baantje trouwens, toeristen vliegen langs de kust van Dubai. Mmmmm...

Just in from Dubai...

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sun, 02 Aug 2009 10:54:00 +0000

Even een snel berichtje uit Dubai...

We zouden vandaag gaan vliegen met een watervliegtuig, maar ook in Dubai in de zomer kan het weer tegenzitten.
Het is vandaag een graad of 38 in de schaduw. In de zon is het hoger, maar da's nou net het punt, die zien we niet. Er hangt namelijk een beetje boel stof in de lucht, en het waait amper.
Door de stof is het zicht 2 km, te weinig voor een VFR splash & go.

Ter illustratie, op deze foto staat de beroemde opgespoten 'wereld' met daarop hotels. U ziet niets? Klopt!

Normaal gesproken zie je het Atlantis hotel.

Enne, deze genomen vanaf ons balkon. Ongeveer 1,5 km afstand staan deze gebouwen..

De vlucht is verzet naar morgen. Maar als het deze week niet meer gaat waaien... :(

Voor de liefhebbers, de ICAO code voor Dubai Int. is OMDB. Check de METAR maar 'ns.

Dagje alternatief

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Thu, 23 Jul 2009 17:04:00 +0000

Vandaag hadden Mark, Martin en ik op de eerste dag van mijn vakantie een leuke trip gepland: van Rotterdam naar Koblenz, daarna Spa, vervolgens Grimbergen en daarna weer terug naar Rotterdam.

Gisterenavond voerden we koortsachtig overleg i.v.m. de toch wel interessant te noemen -ahum- weersvoorspellingen, en besloten we om 09:30 op de club af te spreken.

Daar aangekomen was het prut. Het weer dan. En er kwam ook niet heel snel verbetering aan.

Koblenz werd geschrapt en de kaart van Frankrijk werd erbij gepakt want zuid-west lagen de beste kansen. Le Touquet kwam ter sprake. Maar de TAF en METAR van velden die kant op gaven weinig hoop. Bewolking op 800 voet, slecht zicht.

De keuze huiswaarts keren of toch vliegen viel in het voordeel van Oostende, een leuk plaatsje aan de Belgische westkust. Alternatief #1.

Een half uurtje later (het was inmiddels alweer 12:00 geweest) stegen we me de PH-SVQ op van runway 24, om via een hotel departure, het baken HSD, vliegveld Midden Zeeland, het baken COA naar EBOS te vliegen. Martin vloog, ik deed de RT en Mark zat achterin te fish- eyen.

Brussels info zette ons na aanmelden direct over op Oostende approach, waar we bij moesten blijven tot we het vliegveld in zicht hadden. Nadat we dat hadden gemeld werder we over gezet op Oostende tower en kregen we een direct final runway 26. En na 50 minuten vliegen en een hele lange final gevolgd door een mooie landing van Martin stonden we dan op Oostende Airport.

We werden naar de parkeerplek begeleid door een marshaller, die ons daarna een lift gaf naar het terminal gebouw, toch wel een kilometertje verderop.

Tijdens het nuttigen van een omelet in het behoorlijk drukke restaurant werd de volgende leg besproken. Grimbergen was het plan, maar volgens de METAR was het daar qua weer ook kommer en kwel. Alternatief (#2) EHMZ, want alleen langs de kust leek het ok.

Met deze keer Mark on the left seat en Martin aan de mike, propte ik me achterin. Ook maar even spelen met die fish eye lens van Mark. Leuke effecten krijg je daarmee (foto's komen nog).

Stukje taxien via Kilo naar Charly 1, oplijnen runway 26 en daar gingen we, met een right turn out, 1000 feet, following the coast line.

Mark vloog maar een stukje om naar EHMZ, anders ben je daar al met 20 minuten.

EHMZ was niet heel druk, maar er werd parachure gesprongen en er waren zweefvliegers actief.

Runway 27 in use met een right hand circuit. Strakke landing van Mark, en op naar de cappuccino op het terras.

Ook daar weer nagedacht over de volgende leg. Budel? De Kooy? Tsja, het weer had het eigenlijk wel een beetje verpest vandaag. Alternatief #3, direct terug to Rotterdam.

Deze keer mocht ondergetekende op de left seat, Mark deed het radio werk.

Rolling take off runway 27, met direct een right turn out om de camping gasten te ontzien. Richting Rotterdam Romeo. In de buurt van de Moerdijkbrug hing nog een leuk buitje, dus daar maar een beetje links omheen gestuurd. Korte tijd later schoof Romeo onder ons door en na het melden van Oscar kregen we een direct final 24 aangeboden. Prima, descent to 1000 and report over the VOR. Vanaf de VOR (RTM) alle kleppen eruit en naar beneden. Met alle onderdelen er nog aan (de kist) taxieden we na touchdown richting Lima.

Onder het genot van een drankje het 'dagje alternatief' nog 'ns de revue laten passeren en afgesproken dat we eind september een nieuwe poging doen voor Koblenz, Spa en Grimbergen.

We hebben een hoop foto's en filmpjes gemaakt, maar aangezien we zondag in een KLM 777 stappen richting Dubai laat dat wellicht even op zich wachten.

See ya!

EDIT: fish eye foto's..

Update Diesels

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Tue, 21 Jul 2009 12:09:00 +0000

Niet zo heel lang gelezen is de Robin PH-SVT in een weiland bij Puttershoek (foto airliners.net) vanwege probleem met motorvermogen. Gelukkig alles goed afgelopen dankzij goed optreden van de vlieger.

Het was wéér een incident met één van de Robin Diesels.

De club heeft toen een aantal weken 'bedenk tijd' afgekondigd om zich te beraden op de toekomst van deze vliegmachines.

Er is nu besloten ze weer terug te nemen in de vloot, met de uitzondering dat ze niet voor trainingsdoeleinden gebruikt mogen worden.

De SVT heeft een motorwissel voor de boeg (routine onderhoud) maar krijgt meteen de sterkere Centurion 2.0 motor ipv de huidige 1.7.

De SVU moet nog in elkaar gezet worden (foto blog Arjan), maar ook die gaat terugkomen.

Het hele bericht...

Rally 4

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Thu, 16 Jul 2009 15:43:00 +0000

Afgelopen dinsdag mijn derde vlucht in 5 dagen, Rally 4.

Het weer was overdag niet zo best, maar de TAF voorspelde verbetering. Rond een uurtje of 19:00 (LT) zou het beter worden.

Deze keer weer met het vaste team gevlogen, Co Hero en Pax Ger, winning team rally 1. :)

De voorbereiding was lekker makkelijk. Geen kriptische omschrijving, maar gewoon de route op papier en tekening. Rivieren volgen was het thema. Onderweg natuurlijk weer foto's spotten. Dit was nu wel iets moeilijker, want de GPS coordinaten moesten erbij. Maar die hadden we aan boord, makkie dus.

Met de PH-VSY moesten we even tanken, daarna mochten we via runway 06 en een Romeo departure vertrekken.

Na het passeren van Romeo moesten we ruwweg deze route volgen:

Bijna dezelfde route hadden we ook gevogen in rally 1, maar dan in de andere richting. Een aantal van de foto's wisten dan ook op voorhand te herkennen. Verder vonden we best veel, maar niet allemaal.

Na een uurtje vliegen waren we weer terug op het vliegveld. De uitslag was nog niet bekend toen wij vertrokken, we zijn benieuwd...

Buurman en buurman

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Tue, 14 Jul 2009 06:21:00 +0000

Maandagavond stond een vluchtje met een paar buurmannen op de planning. Met overbuurman Pieter had ik al 'ns afgesproken dat we zouden gaan vliegen. Toen we de afspraak maakten tijdens de jaarlijkse VVE vergadering bleken wel meer buren in te zijn voor een rondje vliegen. Na wat geschuif en gemail zat de kist vol; Pieter met zijn schoonvader en buurman Fer gingen mee.

Met de Archer PH-SVP na de nodige voorbereidingen opgestegen vanaf runway 06 met een direct to Rijswijk, want we moesten natuurlijk even over de daken @ home scheren. Squawk 0000 and maintain 1.300 feet. Roger!

Na een paar rondjes overhead koers gezet naar Hotel en zo de CTR uitgehobbeld. Plan daarna was een rondje Maasvlakte, dan langs de kust naar het Noorden, bij Noordwijk landinwaarts, over Gouda richting Ridderkerk voor een Romeo arrival, want ik had een paar Rotterdam liefhebbers aan boord. Ter hoogte van Wassenaar waarschuwde Amsterdam info ons voor een motorglider op 1200 voet, ter hoogte van Voorhout. We hoorden dat de kist ons in sight had, en even later meldde A'dam dat we het verkeer voorbij waren, top!

Tussen Gouda en Ridderkerk kwamen we nog een luchtballon tegen die een plek voor de landing aan het zoeken was. Met een ruime bocht eromheen en even zwaaien natuurlijk!

Daarna afgemeld bij Amsterdam en aangemeld bij Rotterdam voor een Romeo arrival. Ter hoogte van Foxtrot aan de toren gevraagd of we over de stad mochten, was geen probleem, dus daar een paar mooie orbits kunnen draaien.

Een paar minuten later hingen we alweer boven de baan en konden we ons op gaan maken voor de landing via een left hand circuit runway 06. De wind was 'calm', de landing idem. Nog even napraten op het terras onder het genot van een drankje.

Vanavond: Rally 4...

Retourtje EHMZ (met bijzondere afloop)

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Sat, 11 Jul 2009 08:47:00 +0000

Afgelopen vrijdag had ik met Ger en zijn collega Len afgesproken een rondje te gaan vliegen. Plan was richting het zuiden, met tussenstop op Midden Zeeland, EHMZ.

Ik had de keuze van de kist aan de passagiers overgelaten; de Diamond DA40 PH-SVR werd het. Niet erg, toevallig (ahum) één van mijn twee favo's. :)

Rond 19:15 waren we via runway 24 airborne op een Hotel departure. Aangezien we nog even wilden landen op EHMZ om de passagiers van stoel te laten wisselen moesten we wat haast maken, want EMHZ sluit om 20:00. Dus vanaf Whiskey in één rechte streep naar EHMZ gevlogen, waar we om 19:45 na een right hand circuit en landing op baan 27 aan de grond stonden. Mega rustig, we waren de enige nog. We hadden dan ook wat belangstelling vanaf het terras.

Even betalen voor de landing bij het havenkantoor (kreeg nog een gratis documenttas van de havenmeester), en Ger ging even bellen naar vrienden die met een boot in een haven aan de Grevelingendam lagen. We hadden afgesproken om daar wat orbits te draaien.

Na 10 minuten (helaas dus geen tijd voor een colaatje) moesten we alweer instappen om op tijd weg te zijn van Midden Zeeland. Soft field take-off van baan 27, en kort na het loskomen al naar rechts draaien om de camping te mijden.

Doorgeklommen naar 3000 voet om de wolken van wat dichterbij te kunnen bekijken. Het was de hele dag prutweer geweest, maar precies volgens de voorspellingen was het prima vliegweer geworden.

Koers gezet naar het Grevelingen meer, dus de motor moest alweer gauw in de idle stand om te dalen naar 'zwaai' hoogte, want zover is dat niet vanaf EHMZ.

Al snel had Ger de boot gespot, inclusief zwaaiende mensen op het achterdek. Na wat rondjes boven hun hoofd gedraaid te hebben zwaaiden we gedag met de vleugels en volgden we daarna het Haringvliet. Eiland Tiengemeten, Willemstad, Moerdijk... Boven de moerdijkbrug draaien we om, om richting Oud-Beijerland te vliegen, voor een approach overhead the city. Na aanmelden bij de toren bleek dat geen enkel probleem te zijn, en ook een orbit boven Rotterdam centrum werd toegestaan.

Daarna mochten we direct via papa naar het veld, right hand circuit for runway 24. Met een pracht van een landing op een mooi verlichte baan waren we weer op ons vertrekpunt aangekomen.

Even de kist parkeren, binnen gluren bij de PH-LUX, en naar binnen voor een drankje.

Toen we het clubhuis binnen liepen zagen we twee mannen zitten met van die gouden balken op de schouders, in gesprek met iemand anders. Bleek later dat die net terug waren van een vlucht met DJ Tiesto.

We raakten in gesprek en even later werd ons gevraagd of we even de splinternieuw Cessna Citation Mustang PH-TXA van dichtbij wilden zien op het Jet Center. Eh....JA! :)

Dus in de auto op weg naar de andere kant van het vliegveld. Ik was daar zelf alleen maar geweest (in de buurt dan) tijdens tanken van AVGAS vliegtuigen, maar nooit op het Jet Center zelf, laat staan in de hangaars daar.

Maar, deze keer ging dat dus wel lukken, en even later stonden we oog in oog met een pracht van een VLJ (Very Light Jet).

Ger en Len gingen direct achterin op de zeer luxe passenger seats zitten, ik ging natuulijk richting het kantoor aan de voorkant. Prachtige glass cockpit met een volledige Garmin 1000 installatie. De kist rook nog supernieuw en zag er prachtig uit. Wat een machine zeg, moet een genot zijn daarin te mogen vliegen.

Na dit erg leuk bezoekje zijn we nog door wat andere hangaars heengelopen. Wat staan er toch een hoop mooie kisten daar zeg.

Daarna weer terug naar de club om wat na te praten en wat te drinken. Erg leuk einde van de avond zo, maken we niet elke week mee. :)

De volgende twee vluchten staan alweer gepland, maandag met de buren, dinsdag rally 4...

De rest van de foto's...

Klantenbinding

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Fri, 03 Jul 2009 11:43:00 +0000

Gisteren had ik een avond vlucht gepland met een paar mensen van één van mijn trouwste klanten.

Het was bloedheet gisteren (tegen de 30 graden), dus het was maar goed dat we vertrek om 20:00 gepland hadden.

Ik was al wat vroeger op de club om zo rustig even de tijd te hebben om de kist (PH-SVQ) te inspecteren en alles klaar te leggen. Toen Andre, Tjardo en Tom gearriveerd waren konden we na e.e.a. aan uitleg en een drankje op het terras dan ook snel vertrekken.

Het voordeel van de PH-SVQ is de schuif cockpit kap, die je lekker open kunt laten tijdens boarden en taxieen. Heerlijk als het nog 27 graden is buiten. Nadeel is dat 'ie niet heel ruim is, maar ja, elk voordeel hep z'n nadeel he. :)

De wind kwam uit N-O dus baan 06 was in gebruik. Na runup moesten we nog zeker 10 minuten 'holden' omdat het ineens onwijs druk was. 4 kisten in het circuit, een F-50 van VLM net voor ons weg, één op final en één aan het taxieen naar threshold 06. Uiteindelijk mochten we dan oplijnen voor vertrek.

Ik kon met takeoff best wel merken dat het warm was want het duurde echt wel wat langer voordat we los kwamen. Daarna een linkerbocht voor een Hotel departure richting Hoek van Holland, 271 FROM op de VOR ingesteld.

Na ons te hebben afgemeld bij Whiskey even over de Maeslantkering gevlogen en daarna over de Nieuwe Waterweg richting kust. De maasvlakte schoof onder ons door tijdens een linkerbocht richting Haringvliet. Boven de N57 een 45 graden bocht gedemonstreerd en daarna koers gezet richting eiland Tiengemeten.

Boven de sluizen van het knooppunt Hellegatsplein koers gezet richting Oud-Bijerland langs Numandorp en Klaaswaal. Boven Oud-Bijerland net buiten de EHRD CTR wat orbits gedraaid want dit is de woonplaats van Andre. Tom en Tjardo wonen in Spijkenisse, dus na toestemming van EHRD tower ook hier wat orbits gedraaid.

Aangezien het bedrijf in Schiedam gevestigd is vroeg ik of we 'via Schiedam to the field' mochten. Geen probleem, dus mooie lucht foto's kunnen maken van het bedrijf.

Ik mocht daarvandaan een direct final 06 vliegen, waar je zo goed als op zit als je Schiedam verlaat. Op final kreeg ik de opdracht nog een 360 te maken vanwege vertrekkend verkeer, maar na 90 graden gedraaid te hebben mocht ik alweer door. Na een zachte landing stond we 5 minuten later weer aan de grond.

Onder het genot van een drankje op het terras nog even nagepraat en de zin en onzin van zwarte dozen (FDR en CVR) uitvoerig besproken (nog steeds een actueel onderwerp na de recente crashes van twee Airbussen).

Helaas is de GPS track niet gelukt, er stond iets niet goed in de Garmin. Volgende keer even goed op letten.

Hieronder een compilatie van de 300 foto's die zijn gemaakt ... :)

Rally 3, land in zicht en haven aan stuurboord...

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Thu, 18 Jun 2009 08:15:00 +0000

Afgelopen dinsdag Rally 3 gevlogen, de tweede poging na het afzeggen van de rally (vanwege het weer) een week geleden.

Thema van deze rally was maritiem, dus kwam het goed uit dat vaste rally crew member Hero mee ging, omdat hij goed thuis is in het varen. Als toevoeging op het team ging deze keer Elsi mee, collega waar ik tot voor kort mee heb samengewerkt.

Aangekomen op de club moesten de landrotten natuurlijk eerst weer de te vliegen route ontcijferen uit een wat criptisch zeemans verhaal, maar na wat geharrewar met een vuurtoren hadden we dan de route te pakken. Hotel departure richting HvH en dan vandaar zigzaggend over o.a. Hellevoetlsuis, Ouddorp, Middelharnis, Willemstad en het bijna onvindbare Willemsdorp (we mochten google maps niet gebruiken...). Een Romeo arrival met een landing op 06 zou het laatste traject zijn van deze route.

Onderweg was het de bedoeling om haventjes te spotten. In dit stukje vliegen van +/- 85 nm zijn er denk ik zo'n 25 tegengekomen. Natuurlijk was er een een foto lijst die we moesten matchen met het zicht naar beneden, en dat lukte best goed. Sterker nog, Elsi deed het vele malen beter dan de vorige passagiers Ger en Jeremy. Beat by a woman, guys..! :)

Het weer was prachtig. Het wolkendek lostte langzaam maar zeker op en de wind nam af tot 3 knopen bij de landing. Superavond om te vliegen, genieten geblazen.

Na een uurtje vliegen waren we weer terug op EHRD voor de aftermath. Even wat eten, wat knopen leggen (soort van bondage scene...) en nog wat vragen over varen en vliegen beantwoord. De uitslag hebben we niet afgewacht, maar bij vertrek kregen we te horen dat we het best goed hadden gedaan. Benieuwd dus.

GPS trackje is gemaakt, er ook nog wat foto's, thnx to Elsi!

See ya!

Even tussendoor

noreply@blogger.com (Skycaptain Marz) — Fri, 12 Jun 2009 13:09:00 +0000

Afgelopen dinsdag stond Rally 3 op de op de planning, maar deze werd door slecht weer afgelast en naar volgende week verplaatst.

Gisteren nog wel een vluchtje gemaakt met Barry, ook een freelancer waar ik tot voor kort mee heb samengewerkt bij mijn huidige opdrachtgever. Barry heeft de nodige vlieg ervaring, ook op de left seat.

De SVM stond in eerste instantie geboekt, maar we werden overgezet naar de SVQ omdat de SVM door de uren heen was (tot het volgende onderhoud).

De METAR van EHRD gaf prima vliegweer aan en nosig. De TAF hield echter rekening met kans op buien/CB's en/of thunderstorms. Ook buienradar liet een regenfrontje zien, dus we besloten even te wachten. De inmiddels nieuwe METAR gaf ook aan CB's op 2000 en regen, dus juiste beslissing. Maar daarna zou het aanzienlijk beter worden, dus besloten we na het frontje in te stappen en weg te wezen.

Runway 24 was in use en een Hotel departure was aangevraagd. Al snel hingen we dan ook boven Hoek van Holland. Na een paar rondjes boven de maasvlakten (nr2 in aanbouw) zijn we het Haringvliet gaan volgen. Over het (nog wel) eiland Tiengemeten en knooppunt Hellegatsplein. Barry spotte nog een kist 200 voet boven ons, vloog in de richting van Rotterdam. Daarna koers gezet richting Oudenbosch, want we wilden even overhead Seppe vliegen.

Na Seppe de A58 gevolgd richting A16 en daar aangekomen 90 graden naar links richting Moerdijkbrug (wat plukjes wolk op 1300 voet...) , Dordrecht en Rotterdam.

Bij Romeo aangekomen toestemming gevraagd om even over Ridderkerk te mogen orbitten, want daar wonen de ouders van Barry. Na wat foto en films shots verder met de Romeo arrival.

Het was verder erg rustig op en om het vliegveld, geen ander verkeer meer gezien.

Na een right hand downwind runway 24 en een crosswind landing (290/12, maar mooi op het rechter achterwieltje geland) stonden we weer aan de grond met een uurtje vliegen achter de rug. Leuk, zo ff tussendoor vluchtje!

Natuurlijk weer een GPS track en een leuk fimpje gemaakt door Barry.